Kołowrotki karpiowe, które dziś znamy i cenimy za precyzję oraz niezawodność, przeszły długą i ciekawą drogę ewolucji. W tym artykule przybliżamy Wam tę historię.

Zanim popularne stały się kołowrotki karpiowe ze stałą szpulą, wędkarze łowiący karpie zdani byli na kołowrotki ze szpulą ruchomą, tzw. centre-pins. Te konstrukcje było oczywiście niedoskonałe, zwłaszcza kiedy łowiło się wodach stojących. Przede wszystkim nie pozwalały one na łatwe, dalekie rzuty, także miały niewielkie przełożenie.

Ojciec chrzestny nowoczesnego łowienia karpi, czyli Richard Walker, już w 1947 r. próbował rozwiązać ten drugi problem problem, konstruując kołowrotek z ruchoma szpulą o średnicy wynoszącej aż 5 ¾ cali. Jednak nie był to strzał w dziesiątkę.

Jeszcze przed II Wojną Światową, czołowi angielscy karpiarze używali drewnianych kołowrotków centre-pins, takich jak Nottingham Starback. Ale również metalowych, z których najpopularniejszym był Allcock Aerial.

Wówczas, aby zarzucić zestaw na dalszą odległość, trzeba było odwinąć z kołowrotka odpowiednią ilość sznura, ułożyć go w zwojach na rozłożonym na gruncie papierze lub kawałku materiału (aby zapobiec splątaniom). Taka technika była powszechnie stosowana aż do wczesnych lat 50.

Kołowrotki ze stałą szpulą to jednak wcale nie wynalazek ostatnich 60 lat. Pierwsze modele powstawały bowiem w Anglii już na początku poprzedniego wieku. Jednak oprócz kołowrotka o nazwie Malloch, który był używany przez wędkarzy łowiących w łowisku Richmond Park, a także przez słynnego BB w latach 40., zainteresowanie innymi modelami tego typu było minimalne.

Kołowrotki ze stałą szpulą

Dopiero gdzieś w połowie lat 40., jeszcze podczas Wojny, powstał kołowrotek naprawdę warty uwagi, Ambidex firmy J.W. Youngs of Reddich, którego konstrukcja była już dość podobna to modeli współczesnych. W 1949 r. tego typu sprzętem zainteresował się Walker, próbując używać modelu Felton Crosswind.

Kołowrotki ze stałą szpula, które wówczas zaczęły być też nazywane spinningowymi, powoli stawały się popularne, w czym duża zasługa firmy Hardy (model Altex No 3), oraz francuskiego Mitchella. Inne popularne wówczas modele to m.in. Leighton, Hardex, Omnia i CAP. Jednak jakość większości z nich pozostawiała wiele do życzenia, zwłaszcza w kontakcie z dużymi karpiami.

Numerem jeden był bez wątpienia Mitchell, na którego Walker złowił swojego słynnego olbrzyma w Redmire Pool. Niemal do połowy lat 70. to właśnie kołowrotki Mitchella dominowały w wędkarstwie karpiowym, później ustępując konstrukcjom firmy Abu, i szybko rozwijających się wytwórców z Japonii.

Opr. Przemysław Mroczek na podstawie książki „A Century Of Carp Fishing” (autorzy Chris Ball, Kevin Clifford, Tim Paisley).