Karpiarze już dawno doszli do wniosku, że od nadmiaru głowa nie boli i wciąż wymyślają nowe narzędzia, pomocne w wędkowaniu. Cała gama takich przyborów służy do zanęcania.Przed laty, aby umieścić zanętę w łowisku, trzeba było ją wrzucić ręką, wywieźć łódką, bądź wystrzelić przy pomocy procy. Rzucanie ręką jest jednak niewygodne (tylko blisko brzegu), na każdą zasiadkę trudno zabierać ze sobą łódź, zaś proca jest mało wydajna i nie nadaje się do nęcenia na przykład ziarnami.
W ostatnich kilkunastu latach skonstruowano szereg narzędzi pozwalających na bezproblemowe nęcenie z brzegu najróżniejszymi rodzajami zanęt. Niektóre z tych urządzeń znalazły się na wyposażeniu niemal każdego karpiarza.
Tym, którzy dopiero zaczyna swoją przygodę z karpiem, przedstawiam gamę narzędzi, z podziałem w zależności od rodzaju zanęty. Najlepiej znane i najdłużej używane są proce ręczne. Służą głównie do wystrzeliwania kul z sypkiej zanęty. Pozwalają na umieszczenie takiej zanęty nawet w odległości 60 metrów od brzegu. Procą ręczną można też wystrzeliwywać kulki, ale jedynie, kiedy nie ma silnego wiatru. Proca stacjonarne to ekstremalna wersja tego urządzenia. Mocowana jest do metalowego stelażu, zazwyczaj na 3 nogach, z dodatkowymi odciągami. Gumę ma niesłychanie mocną o długości około metra. Pozwala na wystrzeliwanie kul zanętowych na odległość ponad 100 metrów. Nadaje się również do kulek proteinowych, ale na nieco mniejsze odległości. Proca stacjonarna jest jednak dość niewygodna w użyciu i stosuje się ją zazwyczaj podczas zawodów. Do wyrzucania kul zanętowych znakomicie nadaje się łyżka mocowana na długiej rączce (na przykład do sztycy podbieraka). Można ją zrobić we własnym zakresie, z butelki, ale lepsze są firmowe, wykonane z twardego, ale elastycznego plastiku. To bardzo prosty przyrząd, doskonały do nęcenia na niewielkie odległości (do 50 metrów), np. w rzekach czy kanałach (fot. 1).
Najlepszym sposobem nęcenia przy pomocy kulek jest rura wyrzutowa. Popularna Cobra (od nazwy firmy, która jako pierwsza rozpoczęła produkcję) występuje w wielu odmianach. Klasyczna to zagięta aluminiowa rura, nadająca kulce podczas wyrzutu dużą rotację, dzięki czemu doskonała jest do rzucania nawet przy silnym wietrze. Rury wyrzutowe są różnego kształtu, długości, średnicy (także dwuręczne do kulek ponad 22 mm), wykonane także z lekkiego plastiku (fot. 2). Ich prosta odmiana znakomicie nadaje się do bliskiego i bardzo celnego nęcenia. Rzucanie rurą wymaga jednak pewnej wprawy, jest trudniejsze niż procą, ale pozwala na szybkie, celne i bardzo dalekie (nawet 120 metrów) nęcenie bez względu na warunki atmosferyczne.
Do kolejnych sposobów nęcenia potrzebne jest wędzisko typu spod. To wędka karpiowa o znacznej krzywej ugięcia, sięgającej 5 lbs. Pozwala ona na rzucanie tak zwaną rakietą. To wyposażona w lotki tuba, umożliwiająca zanęcanie ziarnami i innymi drobnymi zanętami. Kukurydza, konopie czy pellet można dzięki niej posłać na odległość przekraczającą 100 metrów. Rakiety są różnych rodzajów, z zamknięciem i bez, także do nęcenia kulkami proteinowymi (fot. 3). Zestaw do rakiety musi być wyposażony w przypon strzałowy i w miarę cienką żyłkę (np. 0,25-0-28 mm). Nęcenie przy pomocy rakiety jest jednak dość czasochłonne zważywszy, że jedno napełnienie, a tym samym rzut, to umieszczenie w łowisku zaledwie około 2 garści ziaren. Jest to jednak bardzo dobry sposób, nieodzowny wszędzie tam, gdzie nie można używać urządzeń pływających, a przede wszystkim podczas zawodów karpiowych. Przy pomocy wędki można również wystrzeliwać kule z zanęty sypkiej. Do tego służy specjalny koszyczek, który mocuje się bezpośrednio do strzałówki. Siłą wymachu wędziska kula jest wyrzucana na znaczną odległość. Warto mieć ze sobą zarówno rakietę, jak i koszyk, które można używać wymiennie nęcąc łowisko.
Nie wszystkie wyżej wymienione narzędzia muszą wchodzić w skład ekwipunku karpiarza. W zupełności wystarczy ręczna proca do kul zanętowych, rura wyrzutowa do kulek i rakieta do ziaren. Tak wyposażony wędkarz może skutecznie nęcić dowolna zanętą, w każdym rodzaju łowiska.
